W czerwcu w czasie trwania WWDC firma zaprezentowała najnowszą edycję iPhone czyli iPhone 3GS. Mały szczegół w nazwie mówi raczej o kosmetycznych zmianach aniżeli jakieś większej rewolucji. I tak w zasadzie jest, gdyż główną zaletą posiadanie takiego boskiego modelu jest nic innego jak szybciej działające gry czy odczytujące się pliki arkuszy, lepszy aparat oraz możliwość kręcenia filmów. Całej rewolucji (przynajmniej w stosunku do całej rodziny iPhone) daje soft w wersji 3.0, który załatał praktycznie większość uwag serwowanych przez przeciwników tej religii.

Po rozpakowaniu paczki oczywiście, jak to firma ma w zwyczaju, zaskoczyła mnie wielkością pudełka. Nie wiem czy to moje przebajerowane odczucie wielkości produktu, czy firma umyślnie przedstawi je w takich perspektywach, że człowiek jest zaskoczony. Podobnie było z iPodem Nano, Shuffle czy Macbookiem. Cóż poradzić. Wszystko ładnie ułożone, aż strach dotykać bo później będzie ciężko z poskładaniem w całość, jednak z uwagi na to, że do odważnych świat należy w moim boxie odznalazłem:

- ku wielkiemu zdziwieniu iPhone 3GS

- słuchawki z pilotem

- kabel usb

- wtyczka do kontaktu

- końcówka z europejska do wtyczki

- instrukcje, przewodniki

- igła do wysunięcia karty SIM

- 2 nalepki niepełnego jabłuszka

Zestaw jest ok, w zasadzie nic więcej do pracy mi nie potrzeba.

Do wyboru mamy 2 wersje pojemnościowe – 16 i 32 GB. Kolor czarny i biały w zależności od preferencji czy upodobań. Dodatkowo aż dwie sieci komórkowe, w których telefon działa – Era i Orange. Wygląda praktycznie jak poprzednie wersje, czyli niemalże tak samo jak cała rodzina:

Przód jak zwykle dość symplistyczny – głośnik, ekran, przycisk. Spód zawiera mikforon, złącze do podłączenia kabla USB oraz głośnik głośnik. Lewa strona jak to standardowo mają konstruktorzy telefonów w zwyczaju umieszczony regulator głośności i wyciszenia. Góra natomiast wyposażona została w gniazdo słuchawek (3.5mm), miejsce na kartę SIM oraz włącznik. Wszystko dość jasne, zresztą macie miło, obrazkowo przedstawione prosto ze strony Apple.pl.

Trudne początki.

Ha, jakże się ucieszyłem gdy wieczorem rozpakowałem przesyłkę i po szybkim wyciągnięciu wcisnąłem włącznik. Ku mojemu zdziwieniu telefon przedstawiał tylko smutny napis dotyczący aktywacji, która tak jak wcześniej wspomniałem możliwa jest tylko z kartą SIM operatora obsługującego te sieci w danym kraju. Niby oczywiste, ale ja chciałem chociaż posłuchać muzyki! No way. Po analizie dostępnych starterów zdecydowałem się na Orange POP, który prócz dość fajnego pakietu SMSowego zawierał również ten na Internet. Uradowany jak nigdy z uśmiechem na twarzy powróciłem do domu i zacierając ręce chciałem ruszyć w końcu to cacko. Ale gdzie wkłada się kartę?! Na dole miejsce na kabel, tyłu zdjąć się nie da, a na bokach do podważenia niestety nic nie spotkałem. Chwila strachu, chwila Google i jest – górna pokrywa i dziurka nie będąca jednak mikrofonem służy do wyciągnięcia tajemniczej klapki. Odnaleźć igłę w domu również nie lada wyzwanie, jednak jak się okazuje niepotrzebne – specjalnie wyprofilowana igła z najwyższej jakości materiału z dożywotnią gwarancją producenta została umieszczona w pudełku o czym poinformował mnie @dstranz. Od tej pory w zasadzie bałem się co mogę spotkać na drugiej stronie nalepki dołączonej do opakowania.

Ach, jakżeby to było piękne gdyby na takich przygodach pozostać. Mimo (jak mi się wydawało) połączeniu WiFi i dzięki zastosowanym powiadomieniom o aktualizacjach po moim 20 zł koncie na komórce w pięć minut ( nie zdążyłem na stronie włączyć nawet pakietu internetowego i SMSowego ) straciłem cały dobytek i doświadczyłem niekończących się ilości wiadomości o braku pieniędzy. Po wskazówkach @dstranz’a również wybrnąłem i spokojnie można było doładować konto kolejną kwotą bez obaw utraty kolejnych ciężko zarobionych pieniędzy (;

Pomijając jednak te dwa problemy wieku dziecięcego….

Practise makes perefct!

Aktywacja przeszła pomyślnie, bez stresu. Sprzęt podłączony do maka w zasadzie podobnie jak w przypadku iPoda uruchomił natychmiast iTunes. Zaktualizowałem oprogramowanie do 3.1.2, aby być na bierząco. Synchronizacja muzyki, kontaktów, zdjęć, kalendarza. Chwila moment i najpotrzebniejsze informację miałem zawsze przy sobie. Sexi.

Ekran dotykowy? Bajka ponad bajki. Nie ma się co okłamywać, doznania są dość duże, kolorki świetne, aż chce się na niego patrzeć. Miałem już w ręku jedną czy dwie chińskie podróbki tego modelu i muszę powiedzieć, że o ile może osoby mogą troszkę podbudować się posiadaniem czegoś podobnego to nawet w kilku procentach nie jest to namiastką tego co dostajemy w prawdziwym produkcie. Podobnie wygląda to z reakcją na dotyk – do tej pory używałem tylko “klawiszowych” telefonów i mimo wszystko nie było problemów z użytkowaniem, przewijaniem, śmiganiem po menu. Miodzio. Oczywiście dalej wprost przeciwnie do tego ochłapu rzucanego przez niektórych sprzedawców na Allegro. Co chwile się palcował – ściereczka antystatyczna obowiązkowa bo nawet najbardziej twardym brudasom będzie po kilku minutach pracy przeszkadzać widok ekranu.

Bateria sprawuje się według specyfikacji. Może w pewnym stopniu upraszczam, bo nie miałem okazji tak naprawdę puścić muzyki przez 30h, siedzieć na urządzeniu w Internecie 5-9h, czy rozmawiać przez 5-12. Jednak po ponad 3h słuchania muzyki bateria spadała o około 10 %, natomiast przy sporadycznym siedzeniu w Internecie przez WiFi oraz krótkich SMSach i rozmowach starczała na kilka dni. W zasadzie też trudno ocenić coś więcej z uwagi na to, że urządzenie przynajmniej z raz dziennie było podłączane do komputera i co za tym idzie było od razu ładowane. Jeżeli wystarcza na słuchanie muzyki w wolnych chwilach, rozmowy, smsy i zabawę w Internecie przez 3 dni (i pewnie więcej) w normalnej formie (nie hurraoptymizmu zaraz po kupieniu i sprawdzaniu godziny i bezsensownego klikania w ikonki co 5 minut) to uważam to za dobry wynik.

Klawiatura sprawuje się średnio. Klawiatura?! Inaczej tego nazwać nie można jednak w moim skromnym odczuciu nie zwala z nóg. I niech mi nikt nie wmawia, że to kwestia przyzwyczajenia, jednak pisanie bez wyczuwalnego tyknięcia i na dość ściśniętej klawiaturze nie należy do najprzyjemniejszych opcji. Przy pisaniu szybko tekstu więcej wrażeń robiło na mnie powstrzymywanie się od zrobienia błędu niż skupienie się na tym co tak właściwie piszę. Błędów oczywiście dużo nie było, jednak sama forma mnie osobiście nie urzekła.

Głośnik? Sprawuje się całkiem całkiem, można sobie spokojnie posłuchać utworu w tramwaju, aby wszyscy usłyszeli. Działa chyba jednak troszkę gorzej inż ten zastosowany w Nokii E51. Do rozmów głosowych jednak spokojnie znajdzie zastosowanie i wykorzystanie.

Gry, gierki, aplikacje, aplikacyjki – duża zaleta, za kilka dolców naprawdę możemy rozbudować swój telefon o kilka ciekawszych, użyteczniejszych funkcji. Oczywiście żadna nowość w wykonaniu Apple – podobne rozwiązanie ma już miejsce w Symbianie, Windowsie Mobile czy Androidzie, jednak z uwagi na umieszczenie wszystkiego w dość zamkniętej i hermetycznej klatce jakią jest App Store daje pewną ogładę dostarczanym aplikacją, gwarancję działania i czystości oprogramowania i przede wszystkim są nam zaprezentowane w należyty sposób. Coś jednak za coś – za każdą aplikację, szczególnie te dość ciekawie rozszerzające możliwości przyjdzie zapłacić nawet po kilkadziesiąt dolców. Nie ma się co jednak tym zrażać, na rynku dostępne jest gro darmowego software, a ten zainstalowany od samego początku w pełni pozwoli nam wykorzystać funkcje telefonu. Także bez dodatkowych opłat spokojnie poużywamy sobie GPSu, odnajdziemy się dzięki kompasowi czy nagramy wideo.

Aparat – 3.2 MP wbudowane w aparat nie zadziwia, zresztą kto się tego nie spodziewał? Zdjęcia wychodzą dość znośnie, a zrobienie zdjęcia cenówce w sklepie, szybkiej fotki na ulicy nie sprawia problemu i myślę, że powinny w większym stopniu użytkowników kupujących telefon z podręczną funkcją robienia zdjęć niż aparatu z podręczną funkcją dzwonienia. Zdjęcia przegląda się dość swobodnie, a życie umila multitouch dzięki któremu możemy np. szybko powiększyć fotkę.

Dźwięk. Jakby nie spojrzeć iPhone to taki iPod Touch z dodatkową rozszerzoną opcją wykonywania połączeń, zatem dźwięk w urządzeniu takiej klasy powinien odgrywać również dużą rolę. Poniekąd tak i jest. Zastosowane słuchawki podobnie jak w iPodzie Shuffle – straszna tandeta, nie brzmią zbyt ciekawie i broń boże aby pchełki się zepsuły, bo stracimy kolejne 180 zł na nowe, takie same sztuki z uwagi na brak dostępnych na chwilę obecną modeli z pilotem. Choć ten jest aktualnie bardzo wygodnym rozwiązaniem to jest to jednak zbyt duży mankament. Dźwięk po zmianie słuchawek na Vedia SRS 300 brzmiał znacznie lepiej, w końcu można było poczuć bass i czerpać jeszcze większą przyjemność z muzyki, jednak i tak nie było to dość satysfakcjonujące. Aż dziw bierze. Co do samego przeglądania muzyki to wygląda ona podobnie jak we wszystkich iPodach – oprócz standardowego podziału według artysty czy stworzonych przez nas playlist mamy możliwość przeglądania utworów po okładkach w układzie horyzontalnym – Cover Flow. Cholernie podoba mi się integracja z iTunes – nie muszę tworzyć jakiś swoich playlisty w plikach tekstowych, nie muszę na nowo oceniać utworów, bać się że źle się posortują – wszystko mam dokładnie tak jak na komputerze.

MMSy? Są, wysyłają się. Bluetooth? Działa jednak pojedynczego pliku bezpośrednio nie prześlemy (!). Kopiuj/wklej? Tak zaawansowana funkcja trudno aby nie sprawdzała się idealnie. Internet? Przegląda się super, Safari jest bardzo wygodne, jednak czasami mimo wszystko brakuje obsługi flasha. Znajdziemy także Spotlight, czyli wyszukiwanie elementów, co przy dużej ilości danych jest dość dużym błogosławieństwem.

Uczcie się od Apple

“Fajnie gdy mamy AppStore i tysiące świetnych aplikacji, kiedy iPhone jest tak dennym telefonem nie obsługującym nawet MMSów, nie dających możliwości nagrywania filmów czy kopiowania tekstu.” Tak brzmiał ruch oporu w ocenie sprzętu. “MMSy to przestarzała technologia, której nikt nie używa więc po co dawać ją w iPhone? “- głosił nurt z pewnego fanbojskiego bloga. I co? I mogę powiedzieć, że teraz powinno być większości osób kolokwialnie mówiąc… łyso. Apple stworzyło świetny produkt z dość ciekawymi rozwiązaniami, których dotychczas nie spotykaliśmy na rynku jednak okroiło swój telefon z tych sztandarowych funkcji. Krzyku było co nie miara jednak wraz z pojawieniem się softu 3.0 możemy mówić o całkowitej rewolucji w spojrzeniu na ten sprzęt – producent załatał wszystkie wielkie mankamenty i dokładając do tego wcześniejsze włożone innowację dostarczył nam produkt bijący wszystkie inne na głowy – szczególnie jeśli chodzi o multimedia – i sprzedający się w milionach egzemplarzy aż po dzisiejszy dzień. Pełne uznanie.

MMSy nie są za starą technologią panie Opydo, a iPhona sobie najzwyczajniej nie kupie bo nie jest wart swojej ceny. Cena 3000 zł za telefon, który może dostarczyć mi więcej rozrywki, której tak naprawdę nie za bardzo potrzebuję jest zbyt wygórowana. A ogromnego abonamentu aby się polansować drogim telefonem na mieście nie zamierzam płacić. O!

Pierwsze półrozczarowanie – cena. O ile w informacjach prasowych była mowa o 245 euro, to nijak się to miało do rzeczywistości, a sam aparat wyceniony był w lipcu na jakieś 385 euro. Dopiero wszystko unormowało się w granicach sierpnia kiedy telefon spokojnie można było kupić w granicach 1200 – 1300 zł. I tak jest oczywiście do teraz, co można nawet powiedzieć jest odzwierciedleniem pierwszych danych. Na allegro możemy dostać ją za kwotę oscylującą w granicach 1100 zł.

Bezawaryjność. Ku mojemu zdziwieniu naprawdę dużo użytkowników skarży się, że ich telefony się zawieszają czy wyłączają. Czy to podczas rozmowy, czy zwykłej pracy. Nie ma reguły. I to czasami kilka razy na godzinę. Spotkałem się z tym problemem również w e51, jednak myślałem że ten (softowy?) błąd poprawią w kolejnej odsłonie telefonu. Fak szlak. Niestety.

Dostępność kolorów? Na stronie nokii widzę oczywiście do kupienia tylko jeden z nich – szary. A mamy jeszcze złoty i czarny w ofercie. Na allegro niestety podobnie.

Złącze miniJACK słuchawkowe należy zaliczyć na plus. Nie trzeba już bawić się w przejściówki do słuchawek, po prostu podłączamy i.. słuchamy radia czy plików mp3.

Aparat – widać już przeskok z tych 1.3 MP na 3.2MP. Zdjęcia nie są już takie nasycone zieloną poświatą szybki jak w młodszym bracie. Spokojnie można zrobić zdjęcie notatek, choć jak wiadomo to tylko telefon, do tego biznesowy i nie możemy wymagać wiele. Zrobienie zdjęcia kilku stron książki czy cenówki sklepowej zupełnie spełnia moje oczekiwania. Na minus można dodać że mimo zastosowanej diody LED do podświetlenia ciemniejszych miejsc, nie wykorzystamy jej jako latarki. Uaktywnia się tylko podczas robienia zdjęcia. Biorąc pod uwagę standardowe działanie, bez dodatkowych aplikacji.

No i zasadnicza zmiana – bateria. 29 dni od początku wydawały mi się wprost niemożliwe, szczególnie że z osiągnięciem tak dużej liczby godzin ma nawet Nokia 6310. No ale jak wiadomo zawsze trzeba do tej liczby podejść z dystansem gdyż wartość podana jest do stanu czuwania w warunkach idealnych stąd przy zwykłym codziennym użytkowaniu liczba się zmniejsza. Z relacji użytkowników spokojnie można wysnuć wniosek iż przy zwykłym użytkowaniu komórka nie trzyma dłużej baterii niż 7 dni. Nie jest to może wynik zniewalający, na pewno nie tak jak zakładana liczba dni, jednak akceptowalny. Co więcej, największy progress moim skromnym zdaniem jest w możliwości ładowania komórki przez port USB. Jeżeli nie synchronizujemy telefonu przez bluetootha, a stosujemy do tego kabel to przy powiedzmy codziennym kilkunastominutowym czy godzinnym posiedzeniu spokojnie doładujemy swój telefon, a problem baterii, czy szukania ładowarki odejdzie w ciemną otchłań Mordoru.

GPS? Podobno nie można używać przy 1 kresce baterii, zużywa niebotyczną ilość energii przez co lepiej używać go z ładowarką samochodową. Jednak działa szybko, a zasięg łapie kilka, kilkanaście sekund po włączeniu.

Reszta rzeczy w stosunku do E51 została nie zmieniona i dalej sprawuje się świetnie.

I na koniec bajer – czujnik ruchu wykorzystywany np. w budziku. Gdy ten zacny sprzęt zadzwoni rano aby człowieka po raz kolejny wyrzucić z łóżka wystarczy odwrócić komórkę ekranem ku ziemi i przestawi się o kolejne 10 min. W ten sposób możemy spokojnie szerzyć prokrastynację i przez minuty, które poświęcamy na sen spokojnie wymyślać usprawiedliwienie swojego spóźnienia (;

Ciężko nazwać E52 totalnym rewolucjonistą w stosunku do E51, jednak biorąc pod uwagę, że jest to po prostu następca spokojnie mogę podkreślić że godny. Szczególnie urzeka mnie dodanie możliwości ładowania przez USB, GPSu oraz złącze mini JACK. Z drugiej strony jednak należy rozważyć czy jest sens przesiadać się na nową sztukę, płacić za nią ponad 1000 zł po to aby dostać tylko kilka ciekawych ficzerów? Decyzja należy do Was.

Do tej pory, w prostym przeliczeniu każda złotówka doładowania oznaczała 100 darmowych SMSów, będących ważne 1 dzień. Co za tym idzie doładowując za 30 zł mieliśmy 3000 wiadomości ważnych 30 dni. Liczba niebotyczna, w życiu nie do wykorzystania przeze mnie.

Tak czy siak, od początkowych dni września Play ograniczył ten bonus i liczba oscyluje w granicach 30 sztuk dziennie. Oczywiście w zależności od kwoty doładowania, zwiększa się pakiet ogólny i dzienny (w przeliczeniu) co suma summarum daje:

• 5 – 9  zł       |  100 smsów      |  5 dni      - 25 dziennie
• 10 – 29 zł   | 250 smsów      |  10 dni    - 25 dziennie
• 30 – 50 zł  | 1000 smsów    |  30 dni    - 33 dziennie
• >50 zł        | 2000 smsów    | 50 dni    - 40 dziennie

Co wciąż daje fajną sumkę, spokojnie wystarczającą na wymianę kilku szybkich danych ze znajomymi. Warto dodać, że wiadomości darmowe są możliwe do wykorzystania dla wszystkich sieci, nie tylko Play Fresh. Przydałoby się aby w końcu inni operatorzy ruszyli tyłki i zaoferowali choć troszkę podobną ofertę darmowych SMSów do konkurencji, bo jak na razie wygląda to bardzo blado. Pewnie pozostaje poczekać do kolejnej obniżki MTRów, a do tego czasu podniecać się 10% więcej przy doładowaniu i kolejnym pakietem miliarda darmowych SMSów i minut w sieci za 5 zł.

Jak zapewne kilku z Was pamięta w marcu opublikowałem tekst dotyczący trendów zakupowych za okres listopad-luty 2009. Odzew był (choć nie widać może tego po komentarzach) dość duży, zatem zdecydowałem, że ponowie całą procedurę i wzbogacę Waszą wiedzę o tym czego aktualnie poszukują nasi rodacy, czy może czym podniecają się aktualni internauci.

No właśnie… Uproszczenie, które przyjąłem, nie przypadło kilku osobom do gustu z uwagi na to, iż dane pobieram z jednego źródła. Biorąc pod uwagę 2 miliony użytkowników jako próbę – czyli osób raczej niezgromadzonych w szeregach jednego miasta, nie do końca mogę zgodzić się z zarzutami. Oczywiście jestem świadom, że w ten sposób opuszczam dość liczną grupę osób idących do jednego z większych marketów elektronicznych i kupujących sprzęt, a o porównywarkach cenowych niestety nigdy nie słyszących. Jeżeli jednak nawet całe zestawienie nie odzwierciedla procentowej sprzedaży sprzętu elektronicznego (na co duży wpływ mają mimo wszystko głównie markety elektroniczne) to z pewnością daje obraz tego nad czym myślą konsumenci – jeżeli nie kupią czegoś od razu to przynajmniej widać to, z jakiego segmentu produktów ludzie poszukują, jakie porównują i o czym marzą. Dobra, koniec tego tłumaczenia. Do dzieła.

Tak jak ostatnio całe zestawienie przygotował serwis Skapiec.pl:

Podobnie jak ostatnio skupiłem się na tych najbardziej związanych z blogiem kategoriach: odtwarzacze MP3, notebooki, telefony komórkowe, konsole oraz aparaty. Jak nietrudno domyślić się nie wniosą one zbyt dużej rewolucji, jednak lekko różnią się procentowo i mimo poprzedniej tendencji wzrostowej marki, teraz o dziwo ich procent zainteresowania spada. Nie sądzę też aby 4 wykresy dawały wielki pogląd, dlatego umieszczę tylko jeden z ostatnim badanym miesiącem. Pod nim, gdzie wiadomo nie zmieszczą się wszyscy producenci, umieściłem tabelki zawierające wszystkie dane, łącząc je zarazem z poprzednim zestawieniem – co da obraz zmian w ciągu ostatnich 9 miesięcy. Na pierwszy ogień idą…

Odtwarzacze MP3

TOP10 produktów:

Miejsce				Zdjęcie			Nazwa	Pojemność
1							Apple iPod Nano 4G	8 GB
2							Creative Zen Mosaic	2 GB
3							Apple iPod Nano 4G	4 GB
4							SanDisk Sansa Clip	2 GB
5							Creative ZEN Stone	1 GB
6							Creative Zen	4 GB
7							Pentagram Eon Cine	4 GB
8							Apple iPod Nano 4G	16 GB
9							Apple iPod Touch 2G	8 GB
10							Creative ZEN Stone Plus	2 GB

W czołówce praktycznie bez zmian. Nadal rządzą odtwarzacze Apple i pewien utarty stereotyp odtwarzacz MP3 (mp4, sic!) = iPod. Spotykam się dość często z takim upraszczaniem i wcale ten przypadek mnie nie dziwi. Pojawia się również Creative, jako druga siła opozycyjna jednak jak widać jej odtwarzacze multimedialne niestety nie porywają ludzi – widzimy same modele “małe”, będące raczej zwykłymi podręcznymi odtwarzaczami muzyki gdzie cena osiąga 200 zł max. Co oczywiście w żaden sposób nie ujmuje, każdy odtwarzacz ma przecież swój target.

I porównanie procentowe producentów za lipiec 2009:

Oraz tabelka całościowa:

Na pozycji lidera wciąż Creative ze stałym przez ten okres wynikiem niemalże 18%. Tuż za nim Apple, które notuje ciągły wzrost popularności (4.4%) i w przypadku kolejnego zestawienia myślę, że może wysunąć się na przód stawki. Vedia, na którą tak liczyłem nie utrzymała trendu wzrostowego, jednak utrzymała ten z listopada i obecnie jest to niceałe 3%. Być może jest to spowodowane oczekiwaniem na nowe modele, które jakby nie spojrzeć będą miały premierę dopiero niebawem. Sony, iRiver, iAudio wzrosty, w przeciwieństwie do Pentagrama, który zaliczył dość mocny spadek i z drugiej pozycji przesunął się na trzecią. Niepozorny Philips również wdarł się do góry stawki podnosząc swój wynik o 87% :) Przedział cenowy preferowany przez użytkowników to max 300 zł – do tej granicy ogranicza się niemalże 80% wszystkich przeglądających.

Notebooki

TOP10 produktów:

Miejsce				Zdjęcie	Nazwa	Matryca
1					Asus EEE PC 1000H	10 ”
2					Samsung NC10	10”
3					HP dv5-1170ew FZ509EA	15,4”
4					IBM Lenovo IdeaPad Y530	15,4”
5					Asus Eee PC 900	8,9”
6					Asus Eee PC 1000HE	10”
7					HP 6730s NA780ES	15,4”
8					IBM Lenovo N500	15,4”
9					HP dv5-1160ew FT150EA	15,4”
10					HP dv7-1150ew FV094EA	17”

Nadal widać popularność małych netbooków. Być może jest to spowodowane zakupem czegoś małego “na wakacje”, do zgrywania zdjęć czy po prostu możliwości dostępu do Internetu w hotelowych pokojach, jednak mimo zapowiedzi, że to była tylko zimowa moda, trend się utrzymał. Jednak mimo wszystko, prócz produktów Asusa, nie znajdziemy w TOP10 innych netbooków. Jeżeli chodzi o 15.4” z pewnością HP przoduje. Co mnie dziwi nie ma ani Macbooków, ani Vaio – czyżby Polacy nie myśleli o zakupie sprzętu z wyższej półki i ograniczali się tylko do tańszych modeli? To w zasadzie potwierdza tabela cenowa, która mówi mi że przedział cenowy 3000 zł to ewidentnie w większości maksimum (71% badanych), jednak najczęściej jest to przedział od 1900 – 3000 zł ( ponad 50% osób).

Wykres najpopularniejszych producentów:

Najpopularniejsze matryce i rozdzielczości:

Oraz pełen ranking producentów:

Czołówka pozostaje wciąż taka sama, a wśród niej zachodzą ewentualne roszady. HP na czele, tóż za nim Toshiba. Asus, przez ostatnie 9 miesięcy stracił dość mocno rzeszę swoich wyznawców (prawie 9%). O czwartą pozycje i być może w późniejszym czasie bitwe o podium podejmuje Acer ze swoją nową serią laptopów oraz IBM Lenovo. Jeżeli chodzi o najdroższe marki (Sony i Apple) to nie ma zbytniej rewelacji – Sony utrzymuje się na 9 pozycji pogarszając swój wynik % w czasie 9 miesięcy, natomiast Apple, mimo wzrostu (prawie 50%) wciąż nie osiągnęło 1%. Najpopularniejszymi bezapelacyjnie są wciąż matryce 15.4” choć widać na przestrzeni czasu ilość użytkowników dość mocno maleje (z 52% do 37%) jednak nie przekłada się to na bardzo drastyczne zwiększenie się tych mniejszych, a dostrzec można w tych oferujących jeszcze lepszą rozdzielczość – 15.6 czy 16”.

Telefony komórkowe:

Top10 produktów

Miejsce				Zdjęcie	Nazwa
1					Nokia 5800
2					Nokia E51
3					Nokia 6300
4					Samsung SGH-l900 Omnia
5					Nokia N95
6					Sony Ericsson C905
7					Sony Ericsson W595
8					Nokia E66
9					Sony Ericsson C702
10					LG KP500 Coockie

Flaki z olejem można by powiedzieć – Nokia i Sony Ericsson jako główna siła TOP10. U pierwszego producenta dużą siłą są zarówno modele biznesowe jak multimedialne, u SE, LG czy Samsunga liczą się tylko multimedia. Choć może to zbyt duże generalizowanie w tej kwestii, jednak niezaprzeczalnie te modele są najczęściej odwiedzanymi wśród tych producentów. Patrząc na tabelke cenową wnioskuję, iż jeden z granicznych przedziałów cenowych to 1000 zł, natomiast szczyt tego niemalże gaussowskiego wykresu będzie w granicach 450 zł.

Wykres najbardziej obleganych producentów w Lipcu 2009 myślę nikogo nie zadziwi:

A tabelka producentów może da troszkę więcej poglądu na sprawę:

Wielka trójka utrzymuje podobny poziom zainteresowania. LG 3% wzrost – być może ich działania marketingowe w Internecie również przekładają się na zainteresowanie osób czytających blogi ich produktami? Apple ze swoim iPhonem zgarnął 1% całego tortu. Natomiast to co mnie najbardziej zadziwiło – chociaż w tym przypadku może być to lekko niemariodajne jeśli chodzi o sprzedaż – to myPhone. Polska marka, która niedawno zaprezentowała model przeznaczony dla osób starszych, przeznaczony do sieci wRodzinie, której target każdy zna. Jak widać buzz dość mocno przełożył się na zainteresowanie – ciekawe jak będzie w praktyce.

Konsole

Top10 produktów

Miejsce				Zdjęcie	Nazwa
1					Sony Playstation 3 (40GB)
2					Sony Playstation 3 (80GB)
3					Nintendo Wii
4					Sony Playstation Portable (PSP) Slim
5					Sony Playstation 2 Slim
6					Sony Playstation Portable PSP 300x Slin & Bright
7					Microsoft XBox 360 Premium
8					Microsoft XBox 360 Arcade
9					Microsoft XBox 360 Elite
10					Sony Playstation Portable PSP 3004

Miejsce				Zdjęcie	Nazwa
1					Nikon D90
2					Nikon D80
3					Nikon D60
4					Canon PowerShot SX10 IS
5					Canon EOS 50D body
6					Canon 450D body
7					Panasonic DMC-FZ28
8					Canon PowerShot SX 110 IS
9					Panasonic DMC-TZ7
10					Canon PowerShot SX10 IS Sony Alpha 200 body

Od dłuższego czasu mówi się o pojawieniu się kolejnego gracza na rynku operatorów MVNO, czyli Gadu-Gadu. Wydawać by się mogło, że przy obecnym stanie rzeczy gdy z takiej działalności rezygnują MobilKing czy WPMobi, a wszechobecny kryzys chyba się jeszcze nie zakończył na dobre start z taką usługą może być nie lada wyzwaniem. Jednak nie dla naszego potentata Internetu, który oczywiście elektoratem nie grzeszy. Dziś właśnie odbył się start wirtualnego operatora, opierającego się o infrastrukturę Polkomtela. I co zaoferowali? O dziwo, wbrew temu co mogliśmy doświadczyć do dziś, cenniki są bardzo interesujące, szczególnie dla młodszych użytkowników, którzy jak myślę są głównym targetem nowego gracza.

Na początek 2 reklamy promujące to nowe przedsięwzięcie:

Osobiście w ogóle do mnie nie trafiają – widocznie kompletnie nie pasuję do grupy docelowej sieci. No ale co poradzić. Pomijając jednak powyższe wygłupy aktorów warto przyjrzeć się głównym założeniom GaduAir, za pomocą których zamierza ono walczyć o klientów:

• Tani dostęp do Internetu.
• Stały i bezpłatny dostęp do Gadu-Gadu.
• Dodatkowe pieniądze za doładowanie.
• Niskie ceny za rozmowy.

Ale przyglądając się dokładniej temu, co mówi szczegółowy cennik otrzymujemy dość konkurencyjne ceny jak na obecne czasy. Do wszystkich sieci ( prócz Playa i Cyfrowego Polsatu) koszt minuty połączenia to 29 gr. W przypadku dwóch outsiderów o dziwo nie są to opłaty w granicach 70 gr jak przyzwyczaili nas dotychczasowi operatorzy, tylko 49 gr. Wszystko naliczane oczywiście sekundowo. Za SMS’a przyjdzie zapłacić 15gr co jest również przyjemnym wynikiem, natomiast za wiadomość multimedialną zapłacimy 30 gr. Istnieje też możliwość wykupienia pakietu 100 minut W SIECI, kosztujące 9 zł, co daje opłatę 9 gr/min.

Internet bo to jak widać główne medium, na które stawia operator również dostępny w przystępnej cenie. Jak wydać w tabelce powyżej za każde 20kB zapłacimy 1gr. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby wykupić pakiet, który z tego co widzę wypada znacznie ciekawiej niż oferta Simplusa, która jak do tej pory nie miała sobie równych. Paczka 5MB/25MB/60 MB kosztują kolejno 2zł/ 5zł / 10zł. Czas trwania pakietu to 30 dni, a transfer roliczany jest co 1 kB, a nie co 100 kB jak w przypadku Simplusa. Pełne uznanie.

Doładowania też wyglądają całkiem przyjemnie. Dostępne nominały to 10/20/50/100 złotych. Dwa pierwsze przedłużają możliwość wykonywania połączeń przychodzących i wychodzących o 90 dni, druga połowa natomiast go podwaja dając pół roku niezależności. Z ciekawszych form doładowania prócz opcji on-line i telekodu jest wysłanie SMSa premium z komórki innej sieci w cenie 10.98. Nie znalazłem jednak, jaką kwotą zasilane jest konto – jednak domniemywać można, że jest to 9 lub 10 zł. środki nie przepadają po zakończeniu okresu aktywnego konta.

No i ostatnia sprawa – gratisy za doładowanie. Wszystkie pakiety dotyczą doładowań powyżej 10zł.

• W przypadku opcji On-line: Pierwsze zasilenie premiowane 20% kwoty zasilenia, drugi 25%, natomiast każde kolejne doładowanie kończy się saldem 130%. Pieniądze są jednak do wykorzystania przez miesiąc, tylko na usługi GG. Dodatkowe pieniądze sumują się.
• Poprzez SMS, Telekartę: Do 40 zł dokładane jest 10% premii, natomiast powyżej niej jest to 15%.
• Za poleconych użytkowników wzrasta kwota kolejnego doładowania.
• Każda złotówka w doładowaniu to 1 minuta w usłudze NaGłos. Do wykorzystania tylko na rozmowy z numerami stacjonarnymi.
• W regulaminie mowa jest też o dodatkowych pakietach internetowych w wielkości 5/10/25/60 MB przy wyborze odpowiedniej kwoty doładowania.

Starter dostępny jeden – koszt 20 zł ze wszystkimi środkami do wykorzystania przez 60 dni od czasu aktywacji. Numer można wybrać samemu poprzez generator. Jest także możliwość wykupienia numeru srebrnego czy złotego w kwotach 70 i 120 zł. Prefix numerów to 729.

Na końcu listy śmieszne usługi typu ustawienie statusu GG, wysłania wiadomości do znajomego na GG, czy korzystanie z takich usług jak blogi na Mojageneracja.pl – cena o tyle śmieszna, że w przypadku wiadomości tekstowych jest to 10 gr, gdy mowa o tych multimedialnych to kwota wynosi 24 gr. Ale skoro mamy bezpłatny dostęp do Internetu to po co płacić za coś, co za dwa kliknięcia więcej jest za darmo?

Patrząc obiektywnie wszystko wygląda ciekawie i klarownie. Szczególnie dla osób, które nastawione są na ciągły dostęp do Internetu, Gadu-Gadu, BLIPa i całej reszty aplikacji, które oferuje grupa GG. Mnie osobiście cieszy to, że mamy nowego gracza na rynku, jednak na chwilę obecną totalnie mnie nie kusi – nie zauważyłem informacji dotyczącej zmiany operatora, a co za tym jakichkolwiek udogodnień dla tych, którzy myślą o przeniesieniu – jak robi to dla przykładu Play. Cóż, zobaczymy jak wykorzystają swoje możliwości dotarcia do szerokiej publiki i na ile korzystne ceny idą w parze z dużym narybkiem.

fot. Gaduair.pl

Dziś zastanawiałem się czym tak naprawdę jest telefon biznesowy. W głowie pojawiała się natychmiast myśl wielkiego, rozbudowanego kombajnu multimedialnego z klawiaturą QWERTY, co najmniej zajmującym pół aparatu ekranem oraz oczywiście wbudowanym pakietem biurowym. Warto jednak zadać sobie pytanie – do czego ten businessman używa telefonu? Dobrze rozbudowana książka adresowa, terminarz, maile i ewentualnie możliwość korzystania z obsługi pakietu biurowego. Pełna klawiatura, prócz dobrego wrażenia wcale nie daje wielkiego komfortu – małe przyciski kosztem gabarytów lub mniejsza mobilność kosztem wielkości klawiszy. Elaboratów na telefonie się nie pisze, a gdy jesteśmy zmuszeni do tworzenia to zabieramy ze sobą notebooka – po co więc QWERTY? Aby napisać smsa 3 sekund szybciej? Tak podchodząc do sprawy dobrym telefonem biznesowym można nazwać ten z bardzo dobrze rozbudowaną funkcjonalnością oraz odpowiednimi gabarytami, nie wypychających mi całych kieszeni spodni. Sortując w głowie dostępne modele doszedłem do wniosku, iż obecnie biznesowym telefonem, godnym następcą wysłużonej i obdarzonej wielkim uznaniem Nokii 6310 jest model tego samego producenta – E51. Człowiek wraca do domu, gotowy do opisania swoich refleksji i co widzi? Nowy produkt, który spokojnie może przebić mój wcześniejszy typ – Nokia E52. Co potrafi? Przeczytajcie.

Na początek, krótki filmik:

O rewolucji oczywiście nie ma mowy, bardziej o ewolucji w stosunku do E51, jednak producent jest coraz bliżej ideału, na który czekam od lat. Widać, że wygląd przeszedł lekki lifting – klawisze funkcyjne nie są rozłożone wokół klawisza nawigacyjnego, a umieszczone są w bocznych częściach. Dziwi mnie jednak brak przycisku odpowiedzialnego za dostęp do kontaktów.

Jak można wywnioskować po zdjęciach dostępne będą dwie wersje kolorystyczne – czarna (szara?) oraz piaskowa. Jak mniemam większość obudowy wykonana jest ze stali – również wykończenia wokół klawiszy nawigacyjnych stworzone z tego materiału prezentują się moim skromnym zdaniem bardzo ciekawie. Zmienił się również materiał bocznych klawiszy funkcyjnych z gumy na metal.

Zamykając sprawę wyglądu – praktycznie smartfon nie zmienił swoich gabarytów, grubość w granicach 1 cm co klasyfikuje go wśród najcieńszych telefonów na jednej z czołowych pozycji.

Z kolejnych nowości – aparat 1.3 MP został zastąpiony na nowszy model oferując teraz 3.2 MP matrycę oraz diodę LED jako lampę błyskową czy lekkie oświetlenie terenu. Z przodu widać również kamerkę do wideokonferencji, jednak nie uświadczyłem takiej informacji – pewnie według panujących standardów będzie to rozdzielczość VGA.

Zastosowany ekran 2,4” dalej wyświetla obraz w rozdzielczości 320×240 co spokojnie daje czytelną i obszerną bazę informacji, które przyjdzie odczytać w panelu głównym. Nie zabrakło również systemu operacyjnego Symbian – w wersji S60 oczywiście.

Nokia nie zrezygnowała również z 3.5 mm gniazdka słuchawek oraz portu kart pamięci microSD. Co ciekawego w standardzie otrzymujemy kartę o pojemności 1GB, jednak spokojnie według danych producenta możemy ją powiększyć do 16 GB.

Udoskonaleniem jest również wbudowanie odbiornika GPS ( czego brakuje mi e E51 ) oraz obsługa HSDPA oraz HSUPA.

Na koniec najważniejsze – bateria. W zasadzie zostałem lekko zbity z tropu czytając notkę prasową i chętnie po polskiej konferencji prasowej przetestuję ten model, jednak według Nokii dzieki zastosowanej baterii 1500 mAh potrafi wytrzymać do 29 dni (!!) w trybie czuwania oraz do 8 godzin rozmów. Jeżeli informacja się potwierdzi to rzeczywiście chyba nie ma lepszego odpowiednika 6310, a co więcej mogę powiedzieć to pod względem długości dostępności bez ładowania bije i go na głowę.

Cena? Wydaje się niezbyt wygórowanie – 245 euro co w przeliczeniu daje jakieś 1100 zł. Jak dla mnie rewelacja, zwłaszcza przy obecnych cenach nowości.

I kto mi powie, że dobry telefon biznesowy potrzebuje klawiaturę QWERTY i zajmuje przeogromne gabaryty?

Jak się okazuje Plus przygotował odpowiedź na ofertę Playa, o której pisałem kilka dni temu. Szczerze powiem, że bardzo zależało mi właśnie na tej sieci, bo po zapoznaniu się ze stawkami najnowszego operatora jestem skłonny przenieść swój numer właśnie z Simplusa. I co? Osobiście twierdzę, że szału nie ma, jednak należy dobrze przekalkulować to, czy aby na pewno przesiadka się opłaca, co wbrew pozorom nie jest takie oczywiste. Przechodząc do meritum – oto jak kształtują się ceny w Simplus Twój Profil.

Do dyspozycji mamy dwie opcje taryfowe: Tanio do wszystkich i Tanio do Plusa. W przypadku wyboru pierwszej z nich każda minuta połączenia ( z wyjątkiem Play ) kosztuje 29 groszy. W przupadku tego pominiętego 72 grosze (!). Jest to związane niestety z podwyższeniem stawek MTR dla P4, co skutecznie odpycha mnie od ewentualnej decyzji. W Tanio do Plusa natomiast koszt jednej minuty w sieci to jedyne 19 groszy, do Orange i Ery 59 gr, natomiast stawka czwartego operatora pozostaje bez zmian. Obie taryfy możemy zmieniać dowolnie, w każdej chwili dnia i nocy za pomocą kodu, jednak każda operacja kosztuje 1.5 zł. Nie są one obarczone żadnym limitem czasowym bądź minutowym.

Jeżeli chodzi o SMSy, to koszt wysłania jednej wiadomości to 18 groszy, ceny MMS niestety nie podano. Jak widać, te są dwukrotnie większe stawki niż w przypadku Play. W momencie doładowania nie otrzymamy bonusowych, darmowych SMSów do wykorzystania, jesteśmy skazani na własne środki.

A jak z pakietami? Obecne 500 SMSów zamienia się w 600 SMSów co skutkuje tym, że pakiet będzie kosztować nie 5 zł, a 6 zł co w przeliczeniu da 1 gr za wysłanie wiadomości. Oczywiście do Plusa. Drugim z nich jest nielimitowane rozmawianie i esemesowanie z wybranym jednym numerem z sieci Plus – niestety stawki nie podano, więc można spodziewać się naliczania jak do tej pory czyli w zamian za kwotę doładowania, otrzymujemy odpowiednią liczbę dni z dostępnym pakietem.

Z informacji media2.pl wynika także, że obecne pakiety internetowe przejdą małą metamorfozę – za 5 zł otrzymamy 25 MB, natomiast po opłaceniu 10 zł w nasze ręce trafi pakiet 60 MB (!).

Obecni użytkownicy Plusa mogą zmienić swoją taryfę na Twój Profil poprzez wpisanie kodu *147*50#.

Zilustrowany, dotychczas znany cennik:

Tak jak mówiłem Plus nie zachwycił, choć trzeba przyznać, że stawki połączeń spadły ostro w dół – w porównaniu do poprzedniej taryfy o połowę. Pozostaje nam czekać do poniedziałku aby poznać całą ofertę operatora, jednak biorąc pod uwagę to, że nie chwalą się darmowymi SMSami za doładowanie czy bez limitową aktywnością konta świadczy o tym, że raczej nie ma co na to liczyć. Gdyby spojrzeć na ofertę z drugiej strony i mając grono bliskich znajomych ( co w dużym stopniu ma odniesienie np. w moim przypadku ) należącej do Simplusa otrzymujemy w zasadzie piękną ofertę z cenami 0.19 za minutę rozmowy, 1 grosz za SMSa, 5 zł za 25 MB co w konsekwencji daje całkiem ciekawą ofertę.

Ale kto chce tak naprawdę ograniczać się do tanich połączeń do jednej sieci, kiedy może to mieć do wszystkich w jednym prostym planie taryfowym, w zamian za troszkę droższe połączenia DO siebie?

Ponownie najmłodszy operator komórkowy potrafi zadziwić użytkowników. Dziś w czasie konferencji prasowej zostało przedstawione to o czym mówiło się od kilku dni – nowej ofercie na kartę. Według plotek i rzekomych przecieków zapowiadało się to całkiem ciekawie i korzystnie, jednakże informacje były na tyle niekompletne, że wciąż pozostawało wielkie “ale”, które zostało rozwikłane dziś o godzinie 10:00.

Zatem, czego nowego można spodziewać się w ofercie, która startuje już 16. marca?

Przede wszystkim spadł koszt połączeń do 29 gr/min! Co moim skromnym zdaniem jest rewelacyjną ceną – szczególnie biorąc pod uwagę, że w powszechnie wychwalanym Simplusie koszt, przy stażu maksymalnym ( >6 miesięcy ), za minutę połączenia to 60 groszy czyli o ponad połowę więcej. Należy zaznaczyć, że cena podana przez Play odnosi się do wszystkich sieci.

Drugą nowością jest długość ważności konta, która zostaje wydłużona do 365 i 455 dni kolejno w przypadku połączeń wychodzących i przychodzących niezależnie od kwoty doładowania. Co za tym idzie, jedyny atut, który przemawiał za wybraniem sieci “Biedronka” przez osoby niedzwoniące raczej odszedł w tym momencie do lamusa.

Jako, że nie samymi rozmowami człowiek żyje, warto wspomnieć o wiadomościach tekstowych i multimedialnych. Tutaj ponownie mała rewolucja – operator premiuje darmowymi SMSami do wszystkich za doładowania. Oczywiście, można by rzec, że istnieje podobna oferta w Simplusie, jednakże należy brać pod uwagę, że była to tylko promocja czasowa, która wygasała i pojawiała się w nieokreślonych porach, a na dodatek ich liczba była na tyle skromna, że aż szkoda gadać. Jak jest w Play?

Co jak w przeliczeniu widać daje 100 SMSów dziennie = 4 na godzinę ( nie biorąc pod uwagę tego, że śpimy ). Na moje ( i większości również – bo kto cholera wysyła >100 wiadomości dziennie? ) potrzeby oznacza to nic innego jak darmowe wiadomości tekstowe przez określony okres czasu.

Jakby tego było mało to po wyczerpaniu limitu cena jaką przyjdzie zapłacić za wiadomość tekstową to 9 gr, natomiast w przypadku MMSa jest to kwota 19 groszy. Szczerze mówiąc po cichu liczyłem na troszkę tańsze ceny tych multimedialnych, ale biorąc pod uwagę częstotliwość ich wysyłania i porównanie cen z konkurencją spokojnie można być zadowolonym.

Internet, bo to może zastanawiać wielu z Was – 12 gr/100 kB lub opcja wykupienia pakietu 5 MB za 5 zł na okres 30 dni. O ile cena za każe 100 kB jest ciekawa, o tyle porównując z 20 MB Simplusa w tej samej cenie wypada to blado. No ale nie można mieć wszystkiego, chociaż i tak źle to nie wygląda.

Co więcej dotychczasowa opcja minuty gratis rozmowy w zamian za 2 minuty rozmowy przechodzącej, zmienia się w możliwość pakietową – 3 zł / miesiąc pozwolą właśnie na spokojne korzystanie z tego dobrodziejstwa. Szczególnie warte rozważenia w momencie, gdy nastawieni jesteśmy raczej na odbieranie niż dzwonienie.

Dostępny jest również trzeci pakiet – Do Play i stacjonarne. Jak nie trudno się domyśleć odpowiednia kwota pozwala na wykonywanie połączeń w obrębie sieci Play i na telefony stacjonarne w określonej liczbie przez określony czas. W tym przypadku jest to 100 minut za 5 zł na okres 30 dni.

Czym doładować numer? W sklepach będą dostępne karty doładowań w nominałach 5,10, 30, 50, jeżeli zajdzie potrzeba doładowania większym to należy skupić się na doładowaniach elektronicznych dostępnych na stronie operatora.

Ostatnia sprawa – startery. Do kupienia w trzech wersjach cenowych 5/9/30 zł, które w pełni można wykorzystać na usługi, a w przypadku 2 ostatnich sztuk gdy na koncie znajduje się -/ 14 / 40 zł otrzymujemy jednorazowy bonus w wysokości – / 3 / 15 zł.

Dotychczasowi użytkownicy mogą migrować do taryfy Play Fresh za pomocą kodu *111*33*1# i zatwierdzenia go klawiszem dzwonienia.

Bardzo podobają mi się ostatnie działania Playa, potrafiącego mimo naprawdę trudnego rynku rozpychać się łokciami, a przede wszystkim zachęcić do siebie coraz większe grono użytkowników. Jestem ciekaw jak zareagują na te ceny inni operatorzy, którzy jak do tej pory zastygli lekko, oferując jedynie powtarzające się wciąż czasowe promocje, które i tak pojawiają się zwykle po tym jak doładuję komórkę (-;